ور در 17 دي 1332 در شهرستان شيراز ديده به جهان گشود . دوران ابتدايي را در يكي از مدارس شهرستان شيراز طي نمود و از آنجايي كه پدر بزرگوارشان نظامي بودند پس از مدت 11 سال به موطن خود بازگشتند و در يكي از محلات رشت ( خيابان تختي فعلي) سكونت نمودند و دوران راهنمايي را در شهر رشت ادامه داد و سپس جهت ادامه تحصيل به دبيرستان پور داوود رشت رفت و با جديت تمام توانست در سال 1354 موفق به اخذ ديپلم طبيعي از همان دبيرستان گردد . حاج محمود با اوج گيري انقلاب فعاليت چشمگيري از خود نشان داد و در بخش اعلاميه هاي حضرت امام و برپايي تظاهرات نقش بسزايي داشت و همين باعث مي شد كه دائماً از سوي مزدوران ستم شاهي در تعقيب باشد . پس از پيروزي انقلاب اسلامي در تاريخ 23/11/57 كميته انقلاب اسلامي استان گيلان را به همراه تعدادي از برادران حزب الهي تشكيل و به عضويت شوراي كميته انقلاب اسلامي استان درآمد .

با ذکر صلوات به ادامه مطالب بروید

با دو مشكِ آب. حالا آرام‌تر، انگار در خودمان، مي‌گفتيم: "عمو، عمو، آب، آب" لختي نگذشته بود، كم از ساعتي شايد، ما هم‌چنان منتظر نشسته بوديم و زيرِ لب ذكر را تكرار مي‌كرديم. ناگاه فاطمه پرده‌ي خيمه را رها كرد و به زمين افتاد. حالا همه تشنه‌گي را فراموش كرده بوديم. ديگر كسي از آب حرفي نمي‌زد. كسي آب نمي‌خواست. فرياد مي‌زديم: "عمو، عمو، عمو، عمو..."

2
با اين كه رباب آدم بزرگ است، اما هنوز هم دارد گهواره‌ي خالي را تكان مي‌دهد. گاهي وقت‌ها مثلِ عروسك‌بازيِ ما با خودش حرف هم مي‌زند. انگار واقعا خيال مي‌كند كه عليِ كوچكش توي گهواره خوابيده است. هيچ كسي هم هيچ چيزي به او نمي‌گويد. اگر ما، بچه‌هاي كوچك، مشغولِ عروسك‌بازي بوديم، شايد فاطمه دعوامان مي‌كرد، اما رباب آدم بزرگ است، براي همين كسي به او چيزي نمي‌گويد. "علي كه توي گهواره نيست. من خودم از توي سوراخي پرده‌ي خيمه ديدمش، روي دست‌هاي اباعبدالله خواب خواب بود..."

3
غروب شده است. تا اباعبدالله بود، هر چند وقت يك‌بار مي‌آمد و براي ما چيزي مي‌گفت و مي‌رفت. ما هم خجالت مي‌كشيديم و گريه نمي‌كرديم و گوش مي‌كرديم. اما حالا ديگر خيلي وقت است كه نيامده تا براي‌مان چيزي بگويد. حالا فاطمه بچه‌هاي كوچك را يك‌جا جمع كرده است. البته من ديگر بزرگ شده‌ام. براي همين به فاطمه مي‌گويم: "تو هم قرآن بخوان، مثلِ..." نمي‌دانم چرا، اما سرش را بالا مي‌گيرد. به جاي آن كه ما را آرام كند، نگاه مي‌كند به موهاي من و جيغ مي‌زند:
"فَكَيفَ تَتَّقونَ اِن كَفَرتم يَوماً يَجعلُ الوِلدانَ شيبَا... (چه‌سان در امانيد، اگر كافر باشيد در روزي كه كودكان را پير مي‌گرداند؟ مزمل-17)"

نويسنده: رضا امير خاني

شيخ صدوق از بزرگان بنى هاشم و ديگران روايت مى كند:
چون امام سجاد عليه السلام و اهل بيت بر يزيد وارد شدند و سر امام حسين عليه السلام را آورده ، جلو يزيد در تشتى گذاشتند، با چوبى كه در دست داشت ، شروع كرد به زدن بر دندانهاى آن حضرت و اين اشعار را مى خواند: (لعبت هاشم بالملك ...)
"بنى هاشم با حكومت بازى كردند، نه خبرى آمده و نه وحيى نازل شه است .
كاش اجدادم كه در بدر شاهد بودند كه قوم خزرج از فرود آمدن تيغهاى تيز مى ناليدند، از خوشحالى چهره افروخته مى شدند و گفتند: اى يزيد! دستانت شل مباد!
كيفر بدر را داديم و بدرى ديگر آفريديم و حساب ، برابر شد.
از خندف نيستم اگر از فرزندان احمد، انتقام كارهايشان را نگيرم !"
چون زينب آن صحنه را ديد، گريبان چاك زد و با صدايى سوزناك صدا زد: " يا حسين ! اى حبيب پيامبر! اى فرزند مكه و منا! اى زاده فاطمه زهرا! اى پسر محمد مصطفى ! همه را گرياند."
يزيد ساكت بود. سپس به پا ايستاد و نگاهى به مجلس افكند و شروع به خطابه كرد و در آغاز، كمالات پيامبر را اظهار كرد و اعلام نمود كه : ما به رضاى الهى صابريم ، نه از روى بيم و وحشت .
با ذکر صلوات برو به ادامه مطالب

اى كـشـتـى نـجات ! اينك گرفتاران امواج پرتلاطم درياى فساد و ظلم و طغيان در انتظار ظهورت لحظه شمارى مى كنند.

اى روزنه اميد! اينك اسيران زنجير استعمار و گرفتاران استبداد، با انتظار روز رهايى از قـيـد اسـارت ظـلم ، دل خوش ‍ كرده و شبهاى ظلمانى و تاريك بيداد را به اميد نور عدالت تو، سپرى مى كنند.

اى چـشـمـه سـار جـوشـان فـضـيـلت ! ايـنـك تـشنه كامان علم و دانش در انتظار جرعه اى از اقيانوس بيكران علم تو صف كشيده اند.

اى بهار آزادى ! اينك مظلومان و بيچارگان و ستمديدگان چشمان خسته خود را به قطرات بارش ابر عدالت تو دوخته اند.

اى مايه اميد، اى آرزوى دل اوليا، اى آنكه شبهاى تار انبيا به اميد ظهورت رقم خورده .

اى آنكه خشم پرخروش ملكوتيان به ياد انتقامت ، فروكش !

و اى آنكه قلب پر خون على عليه السلام را تو مايه تسكين !

اى آنكه پهلوان شكسته زهراى اطهر عليهاالسلام را تو مرحم !

اى آنكه قلب شكسته حسن عليه السلام را تو درمان !

اى آنكه خون پاك شهيدان را تو منتقم !

اى آنكه بازوان به زنجير كشيده اسيران را تو نوازش !

بيا! تا شكوفه هاى بهارى  .....

التماس دعا

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

از کعبه شد جدا سیدالشهداء

به قربانگاه عشق، می‌رود از منا

حسین فاطمه ، عزیز مصطفی

نور چشم علی ، همتای مجتبی

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

پیوسته بر لبش ، لبیک و یاربش

یار همراز او ، قهرمان زینبش

همگامی با وفا ، در نماز شبش

همناله ، همنوا ، در هنگام دعا

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

آماده کن بستر ، بر سبط پیغمبر

راهت گل افشان کن ، در مقدم اکبر

ای آغوش مهرت ، مهد علی اصغر

رقیه مهمان است ، منزل کن مهیا

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

خون مبارزین ، رویت کند رنگین

ای خاک تو مهر ، نماز مصلین

داری عجب آبی ، آب حیات است این

آید لب فرات ، یک تشنه لب سقا

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

ای ماه محرم ، ماه خون و شمشیر

ای روز عاشورا ،تو روز عشق و تکبیر

انقلاب ایران ، دارد ز تو تأثیر

گلگون ز شهیدان ، شد بهشت زهرا

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

هر مکان کربلاست ، هر زمان عاشوراست

رشته مهر او ، رمز وحدت ماست

ماتمش جاویدان ، پرچم او بر پاست

«حجت بن الحسن» ، گرید در این عزا

السلام ، السلام ، بر تو ای کربلا

ای که پاینده شد ، از تو دین خدا

بازار برده ها ارباب حسین(ع) منو خرید

سر سفره حسین(ع) چه چیزایی به من رسید

عکس تو اندازه قاب دل من شده است

عشق تو قاطی این آب و گل من شده است

صداهای شهداء تو گوش ما هی می خونن

قافله داره میره حسینی ها جا نمونن

زندگی بی شهداء برای ما جهنمه

هرچی از هجر اونا گریه کنیم بازم کمه

چی میشه با زینبت(س) ی شب بیای هیئت ما

به خودت قسم آقا، اینجا میشه کربُبلا

به دلم آرزوی مرقد کربلا دارم

دلخوشم یه ارباب کریم و باوفا دارم

هر کی ام یا هر چی ام آقا فقط تو رو دارم

این بار رو راست میگم، من بخدا دوستت دارم

کاش می دونستی آقا که من چقدر دوستت دارم

همه شب به عشق تو سر به بیابون می ذارم

دستت رو بذار رو قلبم تا که آروم بگیرم

اگه تو نیای حسین(ع) من بخدا زود می میرم

اسم تو هرجا بیاد همون جا کربلای ماست

اینم از معجزه ارباب باوفای ماست

تو کيستي که پس از سال­ها درخشيدي 
تو کيستي که شميم خدا پراکندي
تو کيستي که به آتش زدي وجودت را
سفر چه؟ راه چه؟ پاي بريده مي­داند
تو کيستي که ملايک تو را صدا کردند
به بزم اُنس شهيدان کربلا رفتي
علي، شکسته دل آمد کنار پيکر تو
پي وداع تو، فرزند حيدر آمده بود

 تو کيستي که به ما روح تازه بخشيدي
به شهر، بوي خوش کربلا پراکندي
به زخم و شعله سرشتند تار و پودت را
نَه من، مسافر در خون تپيده مي­داند
 به روي تو، درِ باغ بهشت واکردند
در اين سفر به ملاقاتِ کبريا رفتي
گريست با دل آتش گرفته، بر سر تو
حسين بر سر نعش برادر آمده بود

وقتي كه از روضة ما آقا ميخواي گذر كني

اونقدر اسمت رو ميگم تا كه به من نظري كني

هركسي يا حسين ميگه خداي عالم باهاشه

هركي مياد تو روضه هات آسمونا زير پاشه

دم زدن از تو يا حسين شده كار مدام من

ميرسه بوي كربلا  تو روضه بر مشام من

خودت اينو خوب ميدوني من به تو دل بستم حسين

آرزومه سينه زدن  ميون بين الحرمين

خدا كنه آقاي منه پيرهن سياه تنم كنه

لباس آخرم باشه همون بشه برام كفن

يادم بده فدات بشم زائر كربلات بشم

من هم مث غلام سيات فداي بچه هات بشم

پرچم سرخ تو آقا مست و هواييم ميكنه

يه روز مياد كه عباست كرب و بلاييم ميكنه

عمريه كه يا حسين نوكر دربار تو ام

بذار كه دنيا بدونه ارباب حسين يار توام

تموم دلخوشي من سينه زدن براي توست

چون كه دل سينه زنات هميشه كربلاي توست

تربت پاك تو حسين مُهر نماز من شده

طواف دور كربلات راز و نياز من شده

از همه دنيا بريدم ارباب حسين به عشق تو

يه روز ميام سينه زنان كربلا وُ دمشق تو

ضريح با صفاي تو دين و دلم رو ميبره

من شنيدم امام حسين ديوونه هارو ميخره

بذار بگم تا بدونن حسين تو ارباب مني

باز هم آقا جار ميزنم تو مهر و مهتاب مني

اسم قشنگت يه طرف عالم هستي يه طرف

بين تموم مستي ها اين شور و مستي يه طرف

تو آسمون عاشقي اسم تورو خدا نوشت

نوشت حسين بن علي جنت و باغ من بهشت

اسم مقدست حسين دل منو خدايي كرد

حضرت زينب خواهرت ماهارو كربلايي كرد

آب و گلم ز كربلا خلقت من به دست تو

از روز اول آقاجون قلب و دلم به دست تو

اس ام اس های ویژه محرم

برای این دل دعا کنید

با ذکر صلوات برید به ادامه مطالب