اینم هدیه من به همه عاشقان امیر المونیین(ع)

دعا فراموشتون نشه

به کوری چشم دشمنان مولا علی(ع) یه یاعلی بگو ویه صلوات بفرست وبروبه ادامه مطلب

تهنیت و تبریك گفتن

حضرت رضا علیه السلام فرماید: روز غدیر، روز تهنیت گفتن است. به یكدیگر تهنیت باید گفت. پس اگر مؤمنی برادر دینی خویش را ملاقات كرد بگوید حمد وسپاس خدای را كه ما را از كسانی قرار داد كه به ولایت امیرالمؤمنین و امامان علیهم السلام چنگ زده‌اند. (اقبال الاعمال 2/ 261)
دست دادن

امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: وقتی در غدیر یك دیگر را ملاقات كردید با سلام به هم دست دهید. (وسائل الشیعه 10/445)

تبسّم و اظهار شادی

حضرت رضا علیه السلام فرماید: روز غدیر، روز تبسّم در روی مؤمنان است. هر كه روز غدیر در روی برادر دینی خود تبسّم كند خدای در روز قیامت نظر رحمت به سوی او افكند و هزار حاجتش را بر آورده سازد و در بهشت قصری از دُرّ سفید برایش بنا كند و صورتش را زیبا سازد. (اقبال الاعمال 2/261)
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: شادمانی را در میانتان و شادی را در ملاقاتتان آشكار كنید. (اقبال الاعمال 2/259)


پوشیدن لباسهای فاخر و زینت دادن

حضرت رضا علیه السلام: و روز غدیر روز پو شیدن لباس وكندن سیاه است . . . وآن روز روز زینت دادن است. هر كه برای روز غدیر زینت كند خدای همه‌ی گناهان كوچك و بزرگش را بیامرزد و فرشتگانی به سویش فرستد در حالی كه حسنات او را می نویسد وتا عید غدیر سال آینده بر درجات او می افزایند و اگر بمیرد شهید بمیرد واگر زنده باشد با سعادت زندگی كند. (اقبال الاعمال 2/262)


طعام دادن

حضرت رضا علیه السلام فرماید: ... و هر كه مؤمنی را در روز غدیر طعام دهد مانند كسی است كه همه پیامبران و صدیقان را طعام داده است. (اقبال الاعمال 2/262)
دید و بازدید

حضرت رضا علیه السلام فرماید: ... و هر كه در روز غدیر مؤمنی را دیدار كند، خدای هفتاد نور در قبرش وارد كند و قبرش را گشاده سازد. و هر روز هفتاد هزار فرشته قبرش را زیارت كند وبهشت را به او بشارت دهند.( اقبال الاعمال 2/262)

                   باذکر یک صلوات به ادامه مطلب بروید

خطابه غدير تنها خطابه ايست که پيامبر خدا (صلی الله عليه وآله) نه تنها شنيدن و دانستن آنرا برای همگان واجب دانسته اند، بلکه رساندنش به ديگران را نيز بر ما تکليف نموده اند و اين امر در مورد هيچ خطبه ديگری از ايشان سابقه ندارد.این خطابه که در واقع آخرين خطابه و وصيت نامه رسول خدا (صلی الله عليه وآله) برای تمامي نسل بشر می باشد راحتما مطالعه فرمایید.

 برای مشاهده متن کامل خطبه غدیر با ذکر یک صلوات برو به ادامه مطلب

در اينجا به ذكر پاره اى عناوين و صفات كه در ضمن زيارتهاى مختلفه و ادعيه مربوط به حضرت مهدى (عج) مورد تصريح قرار گرفته است اشاره داريم، با اين اميد كه دقّت و تأمّلى در آنها، ما را با شئونات مختلفه آن بزرگوار آشنا ساخته و مقاماتى را كه غالباً از لسان معصومين(ع) در ضمن اين دعاها و زيارتها براى امام دوازدهم(ع)بر شمرده شده براى مان روشن تر سازد.

قابل ذكر اينكه تمام اين عناوين و اوصاف بطور خاص در مورد حضرت مهدى(ع)وارد گرديده، اگرچه بسيارى از آنها در مورد ساير امامان بزرگوار اسلام(ع)نيز مى تواند مصداق داشته باشد.

بقيّة اللّه: باقيمانده خدا در زمين.

خليفة اللّه: جانشين خدا در ميان خلايق.

وجه اللّه: مظهر جمال وجلال خدا، سمت و سوى الهى كه اولياى حق رو به او دارند.

باب اللّه: دروازه همه معارف الهى، درى كه خدا جويان براى ورود به ساحت قدس الهى، قصدش مى كنند.

داعى اللّه: دعوت كننده الهى، فرا خواننده مردم به سوى خدا، منادى راستين هدايت الى اللّه.

سبيل اللّه: راه خدا، كه هركس سلوكش را جز در راستاى آن قرار دهد سر انجامى جز هلاكت نخواهد داشت.

ولى اللّه: سر سپرده به ولايت خدا و حامل ولايت الهى، دوست خدا.

حجة اللّه: حجّت خدا، برهان پروردگار، آن كس كه براى هدايتِ در دنيا، و حسابِ در آخرت به او احتجاج مى كنند.

نور اللّه: نور خاموشى ناپذير خدا، ظاهر كننده همه معارف و حقايق توحيدى، مايه هدايت رهجويان.

عين اللّه: ديده بيدار خدا در ميان خلق، ديدبان هستى، چشم خدا در مراقبت كردار بندگان.

سلالة النّبوّة: فرزند نبوّت، باقيمانده نسل پيامبران.

خاتم الاوصياء: پايان بخش سلسله امامت، آخرين جانشين پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم).

علم الهدى: پرچم هدايت، رايت هميشه افراشته در راه اللّه، نشان مسير حقيقت.

سفينة النّجاة: كشتى نجات، وسيله رهايى از غرقاب ضلالت، سفينه رستگارى.

عين الحيوة: چشمه زندگى، منبع حيات حقيقى.

القائم المنتظر: قيام كننده مورد انتظار، انقلابى بى نظيرى كه همه صالحان چشم انتظار قيام جهانى اويند.

تعجیل در فرج مهدی فاطمه(عج)۱۴ صلوات هدیه

فرمایید

امام صادق عليه‌السلام فرمودند:

1- طلبتُ الجنة، فوجدتها في السخأ: بهشت را جستجو نمودم، پس آن را در بخشندگي و جوانمردي يافتم.

2- و طلبتُ العافية، فوجدتها في العزلة: و تندرستي و رستگاري را جستجو نمودم، پس آن را در گوشه‏ گيري (مثبت و سازنده) يافتم.

3- و طلبت ثقل الميزان، فوجدته في شهادة «ان لا اله الا الله و محمد رسول الله»: و سنگيني ترازوي اعمال را جستجو نمودم، پس آن را در گواهي به يگانگي خدا تعالي و رسالت حضرت محمد (صلي‌الله‌عليه‌و‌آله) يافتم.

4- و طلبت السرعة في الدخول الي الجنة، فوجدتها في العمل لله تعالي: سرعت در ورود به بهشت را جستجو نمودم، پس آن را در كار خالصانه براي خداي تعالي يافتم.

5- و طلبتُ حب الموت، فوجوته في تقديم المال لوجه الله: و دوست داشتن مرگ را جستجو نمودم، پس آن را در پيش فرستادن ثروت (انفاق) براي خشنودي خداي تعالي يافتم.


برگ عيشي به گور خويش فرست        كس نيارد ز پس، تو پيش فرست
 

6- و طلبت حلاوة العبادة، فوجدتها في ترك المعصية: و شيريني عبادت را جستجو نمودم، پس آن را در ترك گناه يافتم.

عيد قربان كه پس از وقوف در عرفات (مرحله شناخت) و مشعر (محل آگاهي و شعور) و منا (سرزمين آرزوها، رسيدن به عشق) فرا مى رسد، عيد رهايى از تعلقات است. رهايى از هر آنچه غيرخدايى است. در اين روز حج گزار، اسماعيل وجودش را، يعنى هر آنچه بدان دلبستگى دنيوى پيدا كرده قربانى مى كند تا سبكبال شود.

عيد قربان، جشن رهيدگي از اسارت نفس و شكوفايي ايمان و يقين بر همه ابراهيميان مبارك باد

روز عرفه

تا بال به بال عشق بستی*تا هست جهان همیشه هستی

 روز عرفه، روز شناخت است. عرفه روزي است كه خداي سبحان بندگان خود را به عبادت و اطاعت خويش فرا مي خواند و خوان كرم و احسان و لطف خود را براي آنان مي گسترد و درهاي مغفرت و بخشش و رحمتش را بر روي آنان مي گشايد. 

 دل در جوشش ناب عرفه، وضو مي گيرد و در صحراي تفتيده عرفات، جاري مي شود. آن جا كه ايوان هزار نقش خداشناسي است. لب ها ترنم با طراوت دعا به خود گرفته و چشم ها امان خود را از بارش توبه، از دست داده اند. دل، بيقرار روح عرفات، حضرت اباعبدالله الحسين (ع) شده است. پنجره باران خورده چشم ها از ضريح اجابت، تصوير مي دهد و اين صحراي عرفات است كه با كلمات روحبخش دعاي امام حسين (ع) و اشك عاشقان او بر دامن خود اجابت را نقش مي كند. اشك و زمزمه ما را نيز بپذير، اي خداي عرفه.

در اين روز حجاج بيت ا... الحرام با وقوف در صحراي عرفات با خداي خويش به مناجات مي پردازند و دعاي عرفه امام حسين(ع) را قرائت مي كنند.
مسلمانان نيز در گوشه گوشه اين كره خاكي در اين روز همه با هم نجوا كردند:
"خداي من، من به گناهانم اعتراف مي كنم، آنها را ببخش، منم كه بد كردم، منم كه خطا كردم، منم كه تصميم به گناه گرفتم، منم كه ناداني كردم."
مسلمانان با شركت در آيين پرفيض و ملكوتي دعاي عرفه، با ريختن اشك عشق، از معبود خود طلب عفو كرده و براي گناهان گذشته خود از ذات اقدس الهي طلب مغفرت كردند.

شهيد مهدي خوش سيرت

تاريخ تولد :19/6/1339 نام پدر : تاریخ شهادت : 8/4/1366 محل تولد :گيلان /آستانه /جوركوچان طول مدت حیات :27 محل شهادت :منطقه عمومي ماووت مزار شهید :گلزار شهدا آستانه اشرفیه مهدي در سال 1339 در روستاي «جوركوچان» از توابع شهرستان آستانه اشرفيه در خانواده‌اي مومن چشم به جهان گشود. دوران كودكي را در ميان مردم مهربان زادگاهش سپري كرد و قدم به عرصه علم و دانش نهاد. پس از اخذ مدرك ديپلم جهت انجام خدمت سربازي داوطلبانه به شهرهاي گنبد و كردستان رفت. در همين زمان به جمع سبزپوشان سپاه پاسداران پيوست تا از حريم كشور عزيزش محافظت نمايند. خوش‌سيرت در اكثر عملياتهاي جبهه‌هاي جنوب و غرب كشور حضوري فعال داشت به گونه‌اي كه سيزده بار زخم عشق را به جان خريد اما از پاي ننشست و بار ديگر عازم جهاد گشت. لياقت و توانمندي بالاي مهدي باعث شد خيلي زود از سمت جانشين دسته به سمت فرمانده تيپ دوم و فرماندهي لشگر 16 قدس ارتقاء يابد. وي مدتي بعد تصميم گرفت گرداني به نام حمزه سيدالشهدا (ع) تشكيل دهد كه با همت و تلاش شبانه‌روزي او اين كار به پايان رسيد. در انتخاب افراد گردان دلاوراني را برگزيد كه از جانبازي دريغ نداشته باشند. خود نيز با سخنراني‌هاي متوالي آنها را راهنمايي مي‌كرد. پس از شهادت برادرش رضا و حسين انتظار مهدي به سر آمده و ديگر توان ماندن نداشت. سالها بود که از خداوند طلب شهادت مي كرد و سرانجام در عمليات نصر 4 در سال 1366 شهسواري از بقاء سربداران به خورشيد پيوست تا نور وجودش سرزمين اسلامي ايران را هميشه سرشار از گرماي معنويت نمايد. «مهديه» تنها يادگار اوست كه امروز پيام رسان خون پاك پدرش مي‌باشد. نحوه شهادت شهید مهدی خوش سیرت را از زبان همرزم شهید در ادامه مطالب بخوانید شادی روحش فاتحه وصلواتی بفرست

ادامه مطلب

به نام خدا

 دو کوهه ،ای پر از نوای کمیل ! ای پر از زیارت عاشورا ! و ای مثنوی معنویت بسیجیان! امده ام کنار تو ، کنار شانه های ستبر تو و بر زخمهایت بوسه می زنم . دو کوهه ، ای دیوان خاطرات سرخ ! امده ام تا با تو از دلتنگی بسیجیان بگویم . امده ام بگویم تنها تو نیستی ، که تنهایی ، ما نیز تنهائیم  . و دل خوشیم با مشتی خاطرات پریشا ن .

امده ام بگویم تو از همه بخدا نزدیکتری و بهتر از هر کس در دل بسیجیان جای داری .

امده ام بگویم دلمان انبوه درد است . درد نا مهربانی و حسرت فراق دوستان . انانکه خود نام اور بیشه های خوف و خطر بودند و فریاد رسایشان کمر دشمن را می شکست ،اینک گمنام ترینند .

تنها تو هستی که از زمزمه بسیجیان اگاهی . خوشا بحالت ! دو کوهه تو میزبان هشت ساله بهترین

لاله هایی که در دامان سبز تو پرورش روح یافتند و اگاهانه به خدا رسیدند . لاله هایی که در دامان تو بود بعد از این در دامنه هیچ دشتی نتوان یافت . با تو و اروند و شلمچه و قلاویزان و شاخ شمیران و ماووت جور دیگری باید صحبت کرد باید از شما با واژه های اسمانی سرود . کاش می شد یکبار دیگر بسیجیا ن را در حسینیه تو گرد اورد و زیارت عاشورایی زمزمه کرد. دو کوهه ، تو عزیز دل بسیجیانی ، تو پاکترین سرزمینی برای گریه هایم ! تو صبورترینی برای شکوه هایم ! شبهای تو زیباترین شبها ست برای خوا ندن خدا . تو هنوز که هنوزست بسیجی مانده ای . دشتها همه به تو ا قتدا می کنند . بسیجیان جز در آ غوش تو آرام نمی گیرند .امروز تمام زمزمه هایم را می آورم برای یا فتن آرامش گمشده ام .

ما همه خویش را در تو پیدا می کنیم . نمی توان بسیجی بود و تو را نشناخت .نمی توا ن دل بسیجی دا شت و تو را فراموش کرد .راستی دو کوهه می خواهم بگویم ، چه شده است که جامعه ما را جذبه معنویت فرا نمی گیرد ؟ چه شده ا ست که فرهنگ بسیجی که زمانی ا فتخار پاکترین و بزگترین مردان ما بود از بین رفته است ؟ چه شده ا ست که زمانی نه چندان دور ، بسیجی زندگی کردن ، بسیجی مردن ،راه کسب ا فتخار بود ، اما اینک از بسیجی فقط " لفظ" ان مانده و بس ! راستی دوکوهه ، تو هم این را می دانی که در تمام دنیا یک بسیجی سرمایه دارپیدا نمی شود ؟ و این را هم میدانی که بسیجیان ما ، ماهانه کرایه خانه ندارند بدهند .  

اما دلشان و عقیده ا شان را به کرایه نمیدهند ؟ و لابد این را هم می دانی که در گوشه وکنار شهرمان ،بسیجیان بیصدا دارند دق می کنند ! دو کوهه ، ای محرم راز بسیجیان ،دل تنگیهایم را فقط در فضای تو پرواز می دهم که از نماز شب بسیجیان سرشاری .ای اشنای سروهای سربدار ، روبروی تو

 ارامش عمیقی ست برای ا لتیا م زخمهایم . با تو که می نشینم ، تنهایی را فراموش می کنم و زمزمه یا زهرای بسیجیان را در نگاهت میخوانم . ای یادگار حاج همت ! ای صبور غریب ! ای عطر بسیجیان پیچیده در تنت ! در ان روزگار علی (ع) با چاه درد دل می کرد اینک و در این روزگار ما نیز با تو بازگو

می کنیم دلتنگیهایمان را . ما را دریاب ، دوکوهه !

بی تو

اینجا سرزمین من است، سرزمینی به وسعت امید وتازیانه های جدایی. اما بدون تو سرزمین من شکل دیگری است: اینجا بی تو خبری از آفتاب نیست، مهتاب مهتاب است. گل ناگزیر از سجده در برابر گلدان است     برای مردمان سرزمین من خوشبختی بهترین بهانه ای است که با گذشتن از آن به درد بیچارگی جدایی بسوزند در این خراب آباد غروب های غمگین دلم تنها و بی آشیانه شده است شب تنهایی بی تو، ناقوس عشقی بی سرانجام است   نه اینجا جغرافیای من نیست سرزمین من نگاه سبز تو را به انتظار نشسته است. نگاه کویر به ابرهای بارانی آری، نگاه تو نگاهی خاکی و این همه پاکی نگاهی که ثمره فردا و فرداهای دیگر من است، نگاهی که با محراب ابرویش، اجازه طلوع خورشید و غروب ماه را می دهد نگاه سبزی که تصویر گر رویاهای من است نگاهی به وسعت نان، نانی به وسعت گرسنگی شبهای کودکان یتیم  خدای من باز از حسرت این فاصله ها میگوییم: خدایا ! بارالها! گرچه من هر روز می بینم طلوع صبح را،لذت تکرار این دیدار شوراتگیز را از من مگیر  مهدی جان انگار دلم باز هوس قفس کوی تو دارد، انگار امروز دلتنگ طلوع بی غروب نوازشهای دیدار مسیحایی توست چه نشینم که ببینم تو کی آیی سال از سال گذشت، جمعه در جمعه گذ شت، ماه از نیمه گذشت من به دیدار تو خود می آیم    بازهم حرف آخر و آخر حرفم را با بغض می خورم و می ماند تا تو بیایی و بغض گفتن وا شود و دل هر آنچه می خواهد بگوید   گل نرگس یاس زهرا انتظار... انتظار..  انتظار...

ای امام خوبی ها وگنجینه اسرار زینب کبری محرم     

زخمهای عمه وهمبازی رقیه سه ساله مدد

شهادت امام باقر (ع)برتمام شیعیان تسلیت باد

نحوه شهادت آن حضرت رو در ادامه مطالب بخونید